люди о Милинкевиче

Святлана Алексіевіч, пісьменніца: 

Я ўжо каля двух месяцаў у Беларусі, крыху ездзіла па вёсках, па невялікіх гарадах, днямі вярнулася з Магілёва. Вось мы сядзім у Магілёве ў залі, чалавек сто, і на сцяне вісіць партрэт Мілінкевіча.

І я гляджу на гэтыя добрыя твары — прыйшла добрая публіка з ужо забытымі тварамі: настаўнікі, мясцовая інтэлігенцыя — і на сцяне вісіць гэты партрэт. І ў мяне адчуванне, што я ці то ў Польшчы, ці то ў Чэхіі. Я бачу, што з]явіўся годны, нармальны чалавечы твар. Ён адпавядае і часу, і драматычным падзеям, якія ў нас адбудуцца незалежна ад таго, зменіцца гэтыя ўлада ці застанецца. У ягонай пластыцы, забытай у нас інтэлігентнасці для мяне ёсць пэўная надзея.

Я чула аўдыторыю і бачыла, што напрацаваная ўжо беларуская прастора, да мяне падыходзілі маладыя людзі, яны распавядалі мне, як яны шукалі сляды паўстання Каліноўскага. Яны ўсе гавораць па-беларуску.

Відаць, што расце маса гэтых людзей. І зьяўляецца гэты твар, на якім факусуюцца чаканні лепшай часткі грамадзтва. Чакала грамадзтва Лукашэнку – яно яго і атрымала. А цяпер грамадзтва поўнае новых чаканняў, яшчэ неасэнсаваных, схаваных. І гэтая постаць ёсць.

Я ня ведаю, ці адбудзецца гэты цуд зараз, я ў гэтым неяк мала ўпэўненая. Хаця я размаўляла з украінскімі інтэлектуаламі, яны за месяц да рэвалюцыі казалі, што ня вераць у яе магчымасць. Але раптам узнікае нейкі новы хімічны элемэнт...

Борис Немцов:

Что касается демократических политиков России, то они, конечно, будут всячески
поддерживать Милинкевича и белорусскую оппозицию в целом. Такая поддержка будет
со стороны Союза Правых Сил и, надеюсь, «Яблока». Для белорусского
народа было бы просто благом, если бы Александр Владимирович стал президентом. Уверен, что качество
жизни белорусов за пару-тройку лет возросло бы в разы.

Александр Войтович:

Он работал в институте физики, как и я. Был
аспирантом, защищал кандидатскую. У меня воспоминания о нем как о приличном,
надежном человеке.

Станислав Шушкевич:

За последний год демократические силы Беларуси объединились. Они выработали демократические процедуры выдвижения единого претендента, потому что вразнобой избирательную кампанию не выиграть. В сентябре наш нелегитимный президент Лукашенко сказал, что эти "отморозки", если соберут 100 человек, то пусть проводят Конгресс здесь. Несмотря на препятствия со стороны власти, на Конгресс было избрано более 900 делегатов из всех регионов. Об "отморозках" говорить достаточно сложно, поскольку среди них только докторов и кандидатов наук было около 90. Представители творческой интеллигенции, профсоюзов - это был серьезный Конгресс. Александр Милинкевич - человек, который имеет хороший опыт государственной работы, кандидат наук, владеет многими иностранными языками, спокойный, последовательный, интеллигентный.

Павел Шеремет:

Александра Милинкевича я для себя называю "профессор". Этот человек действительно хорошо образован. До процедуры выдвижения единого претендента он не был широко известен в политических кругах, а тем более в белорусском обществе. Но он достаточно быстро набирает политический вес. Он придерживается общечеловеческих, демократических принципов, он человек последовательный, способный находить политический компромисс. Тот факт, что избирательный штаб возглавил лидер коммунистов Сергей Калякин, а теневое правительство оппозиции - ближайший конкурент Милинкевича на конгрессе Анатолий Лебедько, говорит о том, что с этим человеком можно разговаривать. Он очень мягкий, нехаризматичный, если сравнивать с Лукашенко, но мне кажется, что это, может быть, и хорошо, потому что на фоне буйного нрава нынешнего белорусского лидера сдержанность Милинкевича будет серьезным плюсом. Это человек, к которому стоит присмотреться. 

Ніл Гілевіч:

- З Аляксандрам Мілінкевічам я нядаўна знаёмы. Маё ўражанне: гэта чалавек высокай культуры, інтэлігентнасці, чалавек з бясспрэчна гарачым пачуццём да роднай зямлі, да бацькаўшчыны. Гэта сапраўдны інтэлектуал. А гэта - тыя неабходныя якасці, якія павінен мець кіраўнік дзяржавы. Мілінкевіч таксама адчувае свой абавязак перад краінай. Мае сімпатыі - на яго баку.

Мікола Пятрушэнка.

Птушка надзеі

З нагоды выбару кнігаўкі птушкай 2006 года і выбару сімвала выбарчай кампаніі аб’яднаных дэмакратычных сіл

На ўскрайку балота  кружылі

Дзве кнігаўкі - птушкі вясны.

Спачатку маўчалі пужліва

 Вароны, шпакі, галубы...

Што так напалохала ў полі?

Што зранку у небе жыве?

Што нават у вёсках навокал

Шапталіся качкі: заве! І заве!

Што кнігаўка першай адчула? -

Чаканы, рашучы наш крок!

Раптоўна і смела гукнула:
Хай знікнуць і страхі, і змрок!

Хай людзі рашуча выходзяць

Вясною - на выбар святы

Хоць сонца паволі ўсходзіць,

Ды свет – ен прыходзіць заўжды.

Дарэмна ён нам пагражае

Чыноўнай улады крумкач.

Нас кнігаўка зверху вітае

Заве нас вясною пачаць!

Чые, Вы? - нас кліча, вітае.

І зверху пытанне ідзе.

А знізу пажар палыхае

Мы – мі! - Мілінкевіч вядзе!